Η διαφορά της κρίσης από την κατάκριση

Συχνά ακούμε ανθρώπους να λένε, " Μη κρίνετε, για να μη κριθήτε"(Ματθ. 7:1). Είναι στιγμές που μπαίνει κανείς στον πειρασμό να σκεφθεί, ότι αυτά είναι τα μόνα λόγια της Αγίας Γραφής, που μερικοί άνθρωποι έχουν ακούσει. Και μ' αυτό συχνά εννοούν ότι δεν πρέπει να κρίνουμε καμιά αμαρτία, όσο εγωϊστική ή σκληρή κι αν είναι, διότι ποίοι είμαστε εμείς που θα πούμε τι είναι σωστό και τι είναι λάθος;
Καθώς όμως κοιτάζουμε όλη την περικοπή στην οποία αναφέρονται αυτά τα λόγια, βλέπουμε ότι ο Χριστός συνεχίζει παρακάτω και λέγει: "Μη ρίχνετε τα άγια στα σκυλιά, ούτε τα μαργαριτάρια στους χοίρους". Υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που φανερώνουν με πικρό, ανταγωνιστικό και χλευαστικό τρόπο, ότι έχουν χάσει τη διάθεση ν'ακούσουν το λόγο του Θεού. Επίσης πιο κάτω ο Κύριος μας προειδοποιεί: "Προσέχετε τους ψευδοπροφήτες που σας έρχονται με ένδυμα προβάτου, αλλά από μέσα είναι λύκοι έρπαγες. Από τους καρπούς θα τους αναγνωρίσετε"(Ματθ.7:6-16). Είναι φανερό, ότι δεν μπορούμε να υπακούμε αυτές τις εντολές του Χριστού, αν δεν ασκήσουμε σε κάποιο βαθμό, κρίση. Πώς τότε θα ερμηνεύσουμε το,"Μη κρίνετε για να μη κριθήτε;" Είναι φανερό, ότι πρέπει να σημαίνει μη καταδικάζεις γρήγορα και με σκληρό, κριτικό πνεύμα. Σκέψου πρώτα το καλύτερο, μέχρι που να είσαι υποχρεωμένος από τα γεγονότα,να σκεφτείς το χειρότερο. "Η αγάπη πάντα πιστεύει" (Α΄ Κορ.13:7). Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η αγάπη είναι αφελής, διότι, «Ο απλός πιστεύει κάθε λόγο, ο δε φρόνιμος προσέχει τα βήματά του» (Παροιμ14:15). Άρα καλούμαστε μαζί και να αγαπάμε και να διακρίνουμε. «Όλα να τα δοκιμάζετε, το καλό να κρατάτε» (Α΄ Θεσ΄ 5:21). «Αγαπητοί, μη πιστεύετε σε κάθε πνεύμα, αλλά δοκιμάζετε τα πνεύματα, αν είναι απ' τον Θεό, διότι πολλοί ψευδοπροφήτες έχουν έλθει στο κόσμο» Α΄Ιωάν4:1. Αυτά λέει ο Απόστολος Ιωάννης που λέει επίσης,«Αγαπάτε αλλήλους» (Ιωάν. 14:11).
Ο τρόπος λοιπόν που κοινώς ερμηνεύεται το, «Μη κρίνετε για να μη κριθήτε», δεν θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη αγάπη, αλλά σε ένα είδος ηθικής αδυναμίας. Μπορείς να φανταστείς τον Χριστό, όταν συνάντησε τους εμπόρους μέσα στο ναό, να έλεγε στον εαυτό Του: «Δεν πειράζει, δεν πρέπει να τους κρίνω»; Όχι, τους έβγαλε έξω και ανέτρεψε τα τραπέζια τους. Ο ζήλος Του για τον οίκο του Θεού, Τον είχε κυριεύσει (Ιωάν.2:13-17). Ο ζωγράφος Ρουσκίν είπε, «Μια καλά θρονιασμένη πονηρία της εποχής μας, είναι ότιέχουμε αφήσει πεινασμένη και παγωμένη την ιδιότητα της δίκαιας αγανάκτησης. Έτσι ανεχόμαστε κάθε είδος πονηρίας και δύσκολα σκεπτόμαστε, τι θα εσκέπτοντο γι' αυτό οι Απόστολοι και προφήτες. Ο Θεός περιμένει από μας να διακρίνουμε, χωρίς να κατακρίνουμε με ένα σκληρό και αγενή τρόπο. Όταν κατακρίνουμε χωρίς λόγο, δεν φερόμαστε με αγάπη. Το να μη κρίνουμε όμως καθόλου, αγνοούμε την αγιότητα του Θεού και την αλήθεια. Ο Θεός θέλει, «να λέμε την αλήθεια με αγάπη» (Εφ. 4:15).